Terugblik Vivarium 2019

We willen nog even terug blikken naar een geweldig en zeer geslaagd weekend Vivarium.

Op 2 en 3 November was het weer Vivarium in het Autotron in Rosmalen.
We hebben een leuk weekend gehad.
Natuurlijk was er wel wat voorbereiding voor nodig maar dat was het wel weer waard.
We hebben in de maanden voor dit weekend veel kortingsbonnen verstuurd met bestelling die werden gedaan.
En ook op de beurzen ervoor hebben we er nog een hoop weggegeven.

Op de donderdag ervoor zijn we al gaan opbouwen
aangezien we de vrijdag nog een levering voor Vivarium zouden krijgen.

Het Vivarium project 2019

Ook dit jaar was er weer een mooi project en aan de achterkant werdt het ook gebruikt
als presentatie podium waar vele lezingen gehouden werden.
En als je dan om hoog keek kon je ons zien staan.

Hier nog een mooi overzicht van de achterkant van onze stand.

Het was een geweldig weekend
Net als Vivarium willen we iedereen bedanken.

Elk jaar blijft het nog groeien want ook dit jaar waren er mee bezoekers dit jaar wel 11.923
We zien jullie komend jaar weer op een beurs of weer op Vivarium en dan misschien wel meer dan 12.000 bezoekers

Tot volgend jaar……….

# Vivarium plattegrond 2019

De # Vivarium plattegrond 2019 is er weer

We hebben er weer naar uit gekeken maar hij is er weer.
En we staan dit keer met nummer 142                 

we zijn weer makkelijk te vinden bij de trappen en de liften.
Net als vorig jaar staan we op dezelfde plaats.
En weer gezellig tussen onze buren van Linniesfish & Dierect.nl

Kom voor een gezellige dagje langs, tegenover ons is er koffie..

Voor meer info kan je naar de website van Vivarium zelf

Pantherophis guttatus (Rattenslang)

Algemene naam: Rattenslang
Wetenschappelijke naam: Pantherophis guttatus
Herkomst: Oost naar Centraal Verenigde Staten
Grootte: 110-150 cm
Levensduur: 15-20 jaar 

Rattenslangen zijn prachtige slangen met een zachtaardig karakter. In de loop der jaren heeft het kweken in gevangenschap van deze soort een verbazingwekkende verscheidenheid aan kleurvervormingen gecreëerd die nu beschikbaar zijn voor beginnende hobbyisten. Ze kregen de naam “Maïs” -slang omdat ze vaak werden aangetroffen in stallen waar maïs werd opgeslagen. Ze genieten van de beschutting die schuren creëert, en de muizen en ratten die zich aangetrokken voelen tot de maïs.

Herkomst
Van oorsprong komt de rode rattenslang voor in het zuidwesten van de Verenigde Staten en in het noorden van Mexico. Hij leeft vooral in dennenbossen maar ook op landbouwgrond. Hij is ’s avonds en ’s nachts het meest actief en jaagt dan op knaagdieren en soms ook vogels. Daarbij maakt de rode rattenslang gebruik van het orgaan van Jacobson, een reukorgaan dat in het monddak ligt. Daarnaast gebruikt hij zijn gezichtsvermogen waarmee hij vooral goed bewegingen kan waarnemen. Rattenslangen leven solitair.

Kleur
De in gevangenschap gehouden rattenslang is meestal Pantherophis guttatus. De in het wild voorkomende rode rattenslang is rood, oranje, bruin en zwart gekleurd, met een zwart-wit geblokte buikzijde. In gevangenschap bestaan allerlei kleurvormen.

Leefgebied:
De soort komt alleen voor in het zuidoosten van de Verenigde Staten. Men vindt ze op de grond, in bomen, op gebouwen en onder houtblokken, stenen of puin

Verzorging:  
 Het terrarium moet een aantal keer per jaar helemaal worden schoongemaakt. Vervang het bodemmateriaal elke maand. Voor het schoonmaken van het terrarium kunt u water met 10% bleekmiddel gebruiken. Verwijder dit achteraf goed, droog de bak af en laat hem even uitdampen voor u de slang terugzet. Daarnaast dient het drinkwater elke dag verschoond te worden en moeten voedselresten en uitwerpselen verwijderd worden. Controleer ook dagelijks de temperatuur in het terrarium, zowel in het warme als in het koudere deel. Observeer de slang regelmatig zodat u onregelmatigheden bijtijds opmerkt. Het is handig om een registratie bij te houden van wanneer en hoe uw slang eet en vervelt, zodat u afwijkingen kunt herkennen. Slangen dragen bacteriën bij zich, sommigen daarvan kunnen worden overgedragen op mensen. Een voorbeeld hiervan is Salmonella. Was daarom altijd uw handen nadat u uw slang heeft verzorgd. De rattenslang is niet gevaarlijk voor mensen en zal, als hij aan mensen gewend is, niet snel bijten. Wen uw rattenslang er dus op jonge leeftijd aan om gehanteerd te worden. Rattenslangen kronkelen zich niet om uw arm zoals sommige andere wurgslangen wel doen. Was voor het hanteren uw handen zodat u niet naar voedsel ruikt. Pak een slang niet vlak bij zijn kop of staart vast. Bij een beet is het verstandig de hand niet terug te trekken, maar te wachten tot de slang loslaat. Desinfecteer vervolgens de wond. Een slang die vervelt, is sneller geïrriteerd en zal sneller bijten. Laat de slang met rust na het eten, anders heeft u kans dat hij zijn eten uitbraakt. Laat kinderen nooit zonder toezicht een slang hanteren en zorg ervoor dat ze het terrarium niet open kunnen maken als u er niet bij bent. Een beet van een rattenslang is weliswaar niet gevaarlijk maar kan wel degelijk pijn doen. Een verkeerde reactie kan voor zowel het kind als de slang verwondingen opleveren.

Uiterlijke kenmerken:
Het verschil tussen man en vrouw is bij de rattenslang te zien aan de staartwortel, die bij de man dikker is. Daarnaast kan het geslacht bepaald worden door met een sonde de diepte van de geslachtsopening te bepalen, bij het mannetje is deze dieper. Laat dit altijd doen door iemand met ervaring..

Voortplanting
Ongeveer 35 tot 60 dagen na de paring worden de eieren gelegd. Eén tot twee weken voor het leggen van de eieren zal het vrouwtje een keer vervellen. Het legsel bestaat uit 5 tot 30 eieren. Deze kunnen bebroed worden bij 26 tot 29 graden Celsius in een broedstoof of een gesloten bak met een vochtigheidsgraad van 80 tot 90%, waar u wel regelmatig wat verse lucht in moet laten. Na 50 tot 70 dagen komen de eieren uit. De pasgeboren jongen zijn zo’n 15 tot 30 centimeter lang. Na twee tot drie jaar is de rattenslang geslachtsrijp. De leeftijd waarop dat gebeurt, is mede afhankelijk van de hoeveelheid voer die de slang krijgt. De rattenslang blijft zijn hele leven doorgroeien en zal daarom ongeveer zes tot zeven keer per jaar vervellen. Een rattenslang wordt in gevangenschap vaak tenminste vijftien jaar oud maar er zijn ook exemplaren bekend van meer dan twintig jaar Voortplanting:

Baardagaam (Pogona vitticeps)

Algemene naam: Baardagaam
Wetenschappelijke naam: Pogona vitticeps
Herkomst: Australië
Grootte: 16-20 cm
Levensduur: 5-15 jaar 

Baardagamen zijn een van de meest populaire huisdierreptielen in de hobby.
Hun interessante gedrag en volgzame aard maken hen tot een uitstekend huisdier voor de eerste reptielen in de hobby.
Er zijn veel verschillende kleurveranderingen beschikbaar, wat de Bearded Dragon.

Herkomst :
De baardagaam komt voor in Australië en nergens anders. De agame leeft in het centraal-oostelijke deel van het land. Het verspreidingsgebied van de baardagame ziet eruit als een vlek midden in vier staten, en beslaat kloksgewijs de Australische staten Noordelijk Territorium, Queensland, Nieuw-Zuid-Wales en Zuid-Australië. In het Noordelijk Territorium komt de agame voor in het zuidoostelijke deel, in Queensland in het zuidwestelijke deel. In Nieuw-Zuid-Wales komt de agame voor in het noordwesten en in Zuid-Australië ten slotte is de baardagame alleen in het noordoosten te vinden.

Kleur:
Het lichaam is afgeplat en voorzien van vele stekels, die echter vrij zacht zijn. De stekels op de kop zijn wel verhoornd. De lichaamskleur van de baardagame heeft dezelfde kleur als zijn omgeving, roodbruin met grillige, donkere vlekken op de rug en strepen op de kop. Deze tekening steekt sterk af bij de jonge dieren en vervaagt naarmate de dieren groter worden; oudere exemplaren zijn meestal egaal van kleur. De bruinrode tot grijze kleur dient ter camouflage, en lijkt op de kleur van het zand waarop de agame leeft. De kleur van het lichaam van exemplaren uit drogere streken is vaak afstekender dan die van populaties uit meer gematigde gebieden.[2] De staart is in vergelijking met andere hagedissen erg kort; ongeveer even lang als het lichaam. De staart is voorzien van vele stekels, die bestaan uit omgebouwde schubben. De staart wordt gebruikt als balans bij het rennen, met name als op de achterpoten wordt gelopen. Daarnaast dient de staart als slagwapen om concurrenten en vijanden te slaan.

Leefgebied:
De baardagame is een bodembewonende soort die goed overweg kan op de grond, maar ook kan klimmen op rotsen en in bomen. Vooral de jongere dieren klimmen, ze zijn dan veilig voor hun grotere soortgenoten, die meer op de bodem blijven. De habitat bestaat uit halfwoestijnen en droge, weinig begroeide bossen tot gebieden met struikgewas. Met name in het zuiden kan de agame ook langs de kust worden aangetroffen. De baardagame is overdag actief en schuilt ‘s nachts onder stenen of in holen van andere dieren. Dat is ook een plek waar zijn grootste vijand, de roofvogel, hem niet kan pakken.

Verzorging:
De baardagame is een van de weinige reptielen die onder de juiste omstandigheden enigszins tam kan worden, waarbij de schuwheid voor mensen verdwijnt. Hierdoor is de hagedis populair als huisdier en er is veel over de levenswijze en het gedrag bekend. De baardagame wordt gehouden in een terrarium. Dit is een volledig afgesloten glazen bak waarin de levensomstandigheden van het dier worden nagebootst. Daarbij is belangrijk dat een geschikt substraat wordt gebruikt, er voldoende zon- en schuilmogelijkheden zijn en dat de temperatuur en luchtvochtigheid niet te hoog of te laag worden. De baardagame stelt ten opzichte van andere reptielen minder eisen met betrekking tot de verzorging. Omdat de baardagame een woestijnbewoner is, houdt het dier van droge, kale omstandigheden, wat een voordeel is omdat er zo minder kans is op beschimmeling en het terrarium relatief makkelijk schoon te houden is. Het is zeer belangrijk om voor het aanschaffen van een baardagame veel informatie op te doen. Voordat men een baardagame aanschaft, dient men er bijvoorbeeld rekening mee te houden dat een baardagame 7 tot 15 jaar oud kan worden, ongeveer net zo oud als een hond of kat. Gezonde baardagamen zijn alert en kijken helder uit hun ogen. Als dat niet zo is, gaat het vaak om een ziek of sterk verzwakt exemplaar. Ook het gewicht en de vetreserves van de agame, voornamelijk bij de buik, moeten op peil zijn. Dit is ook te zien aan de heupbeenderen, die normaal gesproken niet te zien zijn, maar bij een zwak of ziek dier vaak uitsteken. De baardagame past zich aan aan de verschillende seizoenen, het is sterk aan te raden om deze na te bootsen. Hierdoor blijven ze in hun natuurlijke cyclus en dat heeft grote invloed op het welzijn en de gezondheid van de dieren. Ook is de baardagame op die manier het beste te kweken. De baardagame kent een winterrust, geen winterslaap maar een minder actieve periode waarin ook minder tot niets wordt gegeten. Gedurende deze tijd zijn de kleuren ook minder intens. De winterrust begint als in Nederland en België de winter begint, de temperatuur en het lichtduur en -intensiteit moeten geleidelijk verlaagd worden (kan door middel van schakelaars/dimmers). Schoon water moet altijd beschikbaar blijven. De winterrust duurt ongeveer twee maanden, daarna moeten temperatuur en lichtintensiteit weer worden verhoogd. De agame zal langzamerhand meer gaan eten en actiever worden, na de winterrust begint het voortplantingsseizoen. Een geschikte terrariumindeling voor een baardagame is een steppelandschap of een woestijnlandschap. Een baardagame eist een groot terrarium, 0,25 m³ per dier of groter. De bodem moet bedekt zijn met steriel zand of kalkzand. Een ruwe achterwand en stukken hout nodigen uit tot klimmen. Stenen maken het geheel helemaal af en houden ook de warmte goed vast. Een uv-lamp (uv A en uv B) stimuleert de voortplanting, eetgedrag en groei van een baardagame en is onmisbaar in een terrarium. Daglichtlampen (de sterkte afhankelijk van de grootte van het terrarium) zorgen voor een zonnig plekje. Onder de lamp mag het niet warmer zijn dan 45 °C, daarrond tussen de 24 °C en de 35 °C overdag en 18 °C tot 24 °C ‘s nachts. Baardagamen verlangen in de zomer 12 tot 14 uur licht per dag, in de winter 9 tot 10 uur per dag. De luchtvochtigheid mag ongeveer 30% tot 45% zijn. Ze zullen zelf het warmste of het beste plekje zoeken.

Uiterlijke kenmerken:
De baardagame is een middelgrote hagedis met krachtige klauwen en een duidelijk afgeplat lichaam. Een volwassen baardagame kan een totale lichaamslengte bereiken van ongeveer 60 centimeter. Ongeveer de helft van de totale lichaamslengte bestaat uit de staart. De agame heeft een relatief grote kop, een plomp en gedrongen lichaam en een relatief korte en dunne staart in vergelijking met andere hagedissen. De mannetjes worden groter dan de vrouwtjes en zijn daarnaast te herkennen aan de grotere kop en de meer donker tot zwart gekleurde ‘baard’ aan de keelzijde. Mannetjes hebben ook zogenaamde femorale poriën; dit zijn vergrote poriën aan de onderzijde van de dijen. Mannetjes hebben ook een grotere cloacaopening dan vrouwtjes.[4] Dit is te zien door de huidplooi van de cloaca wat te verschuiven. Op de kop zijn stekelrijen aanwezig, evenals op staart en rug en dan vooral aan de flanken van het lichaam. De kop is driehoekig van vorm en relatief groot en stomp, de ogen en gehooropeningen zijn duidelijk te zien. De gehooropeningen zijn wat dieper gelegen en de oogleden zijn sterk verdikt, wat dient om zandkorrels buiten te houden. De ‘baard’ bestaat uit een opzetbare keelzak die bedekt is met stekelvormige schubben die naar voren steken als de keelzak wordt getoond, hierdoor lijkt de kop een stuk groter. Het opzetten van de baard dient uitsluitend om te imponeren. De baardagame kan hier niet mee ‘steken’ en staat bekend als een bijtschuwe soort tegenover vijanden.

Voortplanting:
Baardagamen maken gebruik van een vorm van visuele communicatie om elkaar het hof te maken. De baardagame kan communiceren door morse-achtige signalen te maken door met de kop te knikken en de voorpoten te zwaaien, net zoals andere agamen als de Chinese wateragame. Het mannetje kan zijn zwarte stekelbaard opzetten en blaast zijn lichaam vol met lucht tijdens het voorspel. Hij loopt kleine rondjes aan de voorzijde van het vrouwtje en trappelt af en toe met zijn poten. Af en toe wordt de bek geopend en wordt de gele bekrand zichtbaar. Het vrouwtje zal door middel van het zwaaien met haar voorpoten laten zien dat ze wil paren. Als ze dat niet wil -omdat ze bijvoorbeeld al eieren draagt- zal ze een volhardend mannetje van zich af bijten. Na de paring zet het vrouwtje na ongeveer 45 tot 60 dagen haar eitjes af in een ondergronds nest. Bij het graven van het nest verdwijnt zij grotendeels in de bodem. Er worden per legsel ongeveer 20 eieren afgezet, dit kan verschillen van 8 tot 24.[2] De incubatietijd is ongeveer twee tot 2,5 maand waarna de juvenielen tevoorschijn komen. Ze lijken in alles op de ouders en vertonen direct het karakteristieke zwaai-gedrag. Ze zijn uiteraard wel veel kleiner en hebben een verhoudingsgewijs veel grotere kop.

Ranitomeya imitator jeberos

Algemene naam: jeberos
Wetenschappelijke naam: Ranitomeya imitator jeberos
Herkomst: Peru
Grootte: 2 cm
Levensduur: 5-15 jaar

De Jeberos is een kikker uit de familie pijlgifkikkers (Dendrobatidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1986.
Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Dendrobates imitator gebruikt.
De soort heeft nog geen Nederlandse naam en werd lange tijd tot het geslacht Dendrobates gerekend.

Herkomst:
Ranitomeya imitator leeft in noordoostelijk Peru, in de vochtige en warme regenwouden. De kikker wordt tot op anderhalve meter hoogte gevonden, maar vertoeft vooral op de bosbodem tussen bladeren en bromelias. De temperatuur is altijd boven 20 graden Celsius, overdag tot bijna dertig graden, en de luchtvochtigheid zakt niet onder de 80%.

Kleur:
Oranje met zwarte banden en blauwe poten met zwarte stippen
De kleuren zijn niet alleen variabel, maar de kikker imiteert bovendien het kleurpatroon van een andere soort. Dit wordt mimicry genoemd, het komt wel vaker voor in de natuur dat een ongevaarlijke soort een gevaarlijke soort imiteert om vijanden af te troeven. Ranitomeya imitator echter is zelf ook giftig, maar het meest opmerkelijke is dat de kikker niet één soort imiteert, maar drie verschillende soorten. In de regio Tarapoto wordt Ranitomeya variabilis geïmiteerd, in de regio Yurimaguas wordt de amazonegifkikker (Ranitomeya ventrimaculata) nagebootst en rond de Huallagavallei lijken de dieren op Ranitomeya fantastica.

Leefgebied:
Dag actieve bodembewoner tot +/- 4meter hoog. Houd zich graag op in bromelia`s en andere planten die water in hun oksels hebbenVerzorging : Normaal beplant terrarium, voor een koppel 40x40x40cm .De mannetjes kunnen zeer dominant zijn en daarom het beste houden als koppel of 1 man met 2 vrouwen. In grotere terraria ook in groepen te houden.

Verzorging:
Temperatuur overdag 22-27C en `s nachts 19-21C. De luchtvochtigheid overdag rond de 80% en deze mag `s nachts oplopen tot 100%.

Uiterlijke kenmerken:
De lengte is ongeveer 2 centimeter, waarmee deze soort een wat kleinere pijlgifkikker is. De basiskleur is zwart, met een vrij brede, gele tot oranje nettekening op de rug. Ook op de poten is een nettekening aanwezig, maar deze is veel fijner en witgroen van kleur. Er is wat variatie, zo komen ook exemplaren voor met gele tot oranje lengtestrepen op de rug in plaats van een nettekening. Ook rode tekeningen en meer blauwe kleuren rond de poten komen voor.

Voortplanting:
De vrouwtjes zetten enkele eitjes af in een kleine waterplas (phytotelma), zoals tussen de bladeren van een bromelia. Als de kikkervisjes uitkomen, kruipen ze op de rug van het mannetje en worden ze zo elk naar een ander poeltje in een blad gebracht. Het mannetje staat op de uitkijk en roept het vrouwtje als de jongen honger hebben. Vervolgens zet het vrouwtje voedseleitjes af bij de larven, onbevruchte eitjes die enkel dienen om de kikkervisjes te voeden. Dit is nodig omdat de kleine poeltjes te weinig eten bevatten. Omdat beide ouders nodig zijn voor het nageslacht, zijn ze in tegenstelling tot de meeste andere kikkers monogaam. Opmerkelijk is dat ondanks de sterke gelijkenis met andere soorten en een overlappend verspreidingsgebied er nog geen hybriden zijn beschreven.

Terugblik #Vivarium X 2018

#Vivarium X zoals het dit jaar werd genoemd omdat het de 10de editie was, zit er weer op!
Het was dit jaar extra speciaal omdat het de 10de keer was maar ook omdat het eerst bijna niet door ging.
Maar gelukkig kreeg het team van Vivarium het weer voor elkaar.
ze moesten wel een nieuwe locatie vinden en dat werd Autotron Rosmalen.

Maar het was zeker geen mindere locatie er waren meer parkeer plekken en ook meer plek voor meer standhouders en dat is ook gebleken.
De parking stond vol er moest zelfs met bussen van een ander veld worden gereden om de vele bezoekers te brengen..

 

We kregen een nieuwe plek en we weten dat iedereen ons heeft kunnen vinden..
want net als andere jaren was het erg druk aan onze tafel.
We waren ook maar wat blij met onze extra hulp. Bedankt Linda voor je hulp..

Het weekend was voorbij gevlogen.
We willen het team van Vivarium bedanken en hopen jullie volgend jaar weer te zien…..

De plattegrond voor #Vivarium

De Plattegrond voor #Vivarium is er weer

We staat dit keer met nummer 159                
En omdat het een nieuwe locatie is staan we niet op onze vertrouwde plek
Maar we zijn makkelijk te vinden bij de trappen en de liften.
En naast onze buren van Dierect.nl

Voor meer info kan je naar de website van Vivarium zelf

 

Terugblik Aquarium tentoonstelling Terneuzen

Van Zaterdag 13 tot en met 20 Oktober was er in de in de oude dierenwinkel aan de Axelsestraat een Aquariumshow.
Een week lang kon iedereen een kijkje komen nemen en genieten van mooie ingerichte Aquariums van de leden van de Aquarium vereniging de Albino zwaarddrager.
Er waren verschillende inrichtingen zoals een zee aquarium er was ook een sloot na gemaakt en vele mooie vissen.

 

Ook onze bak met gifkikker had veel bekijks..

 

Er zijn veel mensen op af gekomen de voorzitter Jan Nout sprak over een zeer geslaagde tentoonstelling zo met dit 70 jarig jubileum.

 

Tot over 5 jaar……

Aquarium tentoonstelling Terneuzen

Vanaf komende zaterdag is er in Terneuzen in de oude dierenwinkel aan de Axelsestraat een tentoonstelling.
De leden van de Aquarium vereniging de Albino zwaarddrager laten een hele week hun hobby zien.
Er zijn mooie Aquariums in gericht met verschillende thema’s uit delen van de wereld.
En omdat het vaak voor komt dat mensen die in de Aquarium hobby de oversteek of combinatie maken naar paludarium mogen wij van DierenEnZo er ook een hele week een bak tentoon stellen.

Openingstijden van de tentoonstelling vind je op de flyer hier naast.

Heb je zin om een kijkje te nemen ga er dan gerust heen.
Na de week zullen we nog een leuk verslag maken met enkele foto’s

0

Your Cart